Beata Guzowska Książka zawiera zbiór różnorodnych ćwiczeń z języka polskiego i matematyki dla pierwszoklasistów. Jest podzielona na części: Będę ładnie pisać, Liczę sylaby i głoski, Piszę i czytam, Rozpoznaję samogłoski, Rozpoznaję samogłoski i spółgłoski, Rozpoznaję litery, głoski i sylaby, Poprawnie piszę wyrazy ze zmiękczeniami, Wiem, kiedy napisać „ó” lub „u”, Wiem, kiedy napisać „rz” lub „ż”, Wiem, kiedy napisać „ch” lub „h”, Rozwijam zdania, Zadaję pytania, Wiem, kiedy postawić kropkę, znak zapytania lub wykrzyknik, Porządkuję wyrazy w kolejności alfabetycznej, Rozpoznaję rzeczowniki, Rozpoznaję figury geometryczne, Umiem tworzyć zbiory, W prawo, w lewo, pod, nad, obok, Znam liczby: 0, 1, 2, 3, 4, 5, Dodaję i odejmuję do 5, Rozwiązuję zadania tekstowe, Znam liczby od 1 do 10, Dodaję i odejmuję do 10, Rozwiązuję zadania tekstowe i liczę pieniądze, Rozwiązuję zadania tekstowe i mierzę długości, Rozwiązuję zadania tekstowe i ważę, Rozwiązuję zadania tekstowe i liczę dni, Rozwiązuję zadania tekstowe i odczytuję godziny na zegarze, Rozwiązuję zadania i odczytuję temperaturę na termometrze, Mierzę i kreślę odcinki, Dodaję i odejmuję do 20. Opinie: Wystaw opinię Ten produkt nie ma jeszcze opinii Koszty dostawy: Kurier Fedex zł brutto Odbiór osobisty zł brutto Kurier DPD zł brutto Paczkomaty InPost zł brutto Orlen Paczka zł brutto Kurier InPost zł brutto Kod producenta: 978-83-8114-724-8 Książka zawiera zbiór różnorodnych ćwiczeń z języka polskiego i matematyki dla pierwszoklasistów. Jest podzielona na części: Będę ładnie pisać, Liczę sylaby i głoski, Piszę i czytam, Rozpoznaję samogłoski, Rozpoznaję samogłoski i spółgłoski, Rozpoznaję litery, głoski i sylaby, Poprawnie piszę wyrazy ze zmiękczeniami, Wiem, kiedy napisać „ó” lub „u”, Wiem, kiedy napisać „rz” lub „ż”, Wiem, kiedy napisać „ch” lub „h”, Rozwijam zdania, Zadaję pytania, Wiem, kiedy postawić kropkę, znak zapytania lub wykrzyknik, Porządkuję wyrazy w kolejności alfabetycznej, Rozpoznaję rzeczowniki, Rozpoznaję figury geometryczne, Umiem tworzyć zbiory, W prawo, w lewo, pod, nad, obok, Znam liczby: 0, 1, 2, 3, 4, 5, Dodaję i odejmuję do 5, Rozwiązuję zadania tekstowe, Znam liczby od 1 do 10, Dodaję i odejmuję do 10, Rozwiązuję zadania tekstowe i liczę pieniądze, Rozwiązuję zadania tekstowe i mierzę długości, Rozwiązuję zadania tekstowe i ważę, Rozwiązuję zadania tekstowe i liczę dni, Rozwiązuję zadania tekstowe i odczytuję godziny na zegarze, Rozwiązuję zadania i odczytuję temperaturę na termometrze, Mierzę i kreślę odcinki, Dodaję i odejmuję do 20. TytułKartkówki. Edukacja polonistyczna i matematyczna. Klasa 1 PodtytułMateriały edukacyjne AutorBeata Guzowska Językpolski WydawnictwoLiterat ISBN978-83-8114-724-8 Rok wydania2020 Toruń Liczba stron64 Formatpdf Spis treściBędę ładnie pisać Liczę sylaby i głoski Piszę i czytam Rozpoznaję samogłoski Rozpoznaję samogłoski i spółgłoski Rozpoznaję litery, głoski i sylaby Poprawnie piszę wyrazy ze zmiękczeniami Wiem, kiedy napisać „ó” lub „u” Wiem, kiedy napisać „rz” lub „ż” Wiem, kiedy napisać „ch” lub „h” Rozwijam zdania Zadaję pytania Wiem, kiedy postawić kropkę, znak zapytania lub wykrzyknik Porządkuję wyrazy w kolejności alfabetycznej Rozpoznaję rzeczowniki Rozpoznaję figury geometryczne Umiem tworzyć zbiory W prawo, w lewo, pod, nad, obok Znam liczby: 0, 1, 2, 3, 4, 5 Dodaję i odejmuję do 5 Rozwiązuję zadania tekstowe Znam liczby od 1 do 10 Dodaję i odejmuję do 10 Rozwiązuję zadania tekstowe i liczę pieniądze Rozwiązuję zadania tekstowe i mierzę długości Rozwiązuję zadania tekstowe i ważę Rozwiązuję zadania tekstowe i liczę dni Rozwiązuję zadania tekstowe i odczytuję godziny na zegarze Rozwiązuję zadania i odczytuję temperaturę na termometrze Mierzę i kreślę odcinki Dodaję i odejmuję do 20 -11% „Chowanna” 2015. T. 2 (45): Kultura wizualna – konteksty edukacyjne Red. naczelna Ewa Syrek, redaktor części monograficznej Beata Mazepa-Domagała Kierując się myślą, iż kultura wizualna nie opiera się na samych obrazach, lecz na nowoczesnej skłonności do obrazowania lub wizualizowania egzystencji, a poddanie naukowemu rozpoznaniu wszelkich obrazów znajdujących się w przestrzeni społecznej oraz wszelkich widzialnych przejawów życia społecznego, gdzie obrazy stanowią okno poprzez które odkrywamy różne społeczne konteksty, stanowi swoistą interpretację tego co wizualne, w kategoriach życia codziennego, oddajemy do rąk czytelnika publikację, w której zgromadzony w części monograficznej materiał, ukazuje wieloaspektowość relacji kultury wizualnej w światoobrazie współczesności, a zgromadzone studia teoretyczne opisujące zjawiska i procesy zachodzące w obszarze kultury wizualnej oraz badania empiryczne przedstawiają zagadnienia, które w odniesieniu do tytułowej problematyki wydają się interesujące, godne ukazania i mogą stanowić wkład do naukowego rozpoznania, analizy i interpretacji zarówno fundamentów jak i kontekstów kultury wizualnej oraz służyć pogłębianiu i rozwijaniu świadomości wizualnej. Prezentowana pozycja skierowana jest do szerokiego grona odbiorców: badaczy, teoretyków, pedagogów, studentów i wszystkich zainteresowanych zjawiskami-składnikami kultury wizualnej, w tym relacjami pomiędzy polem wizualnym a polem społecznym, odbiorem i interpretowaniem zjawisk kultury współczesnej oraz przemianami w ponowoczesnej filozofii podmiotu. -27% Bać się czy nie bać? Opowieści terapeutyczne Czy można przełamać strach przed mówieniem, ciemnością lub burzą? Czy złość mieszka za szafą? Czy dorośli są empatyczni? Jak znaleźć sposób na coś, czego się nie lubi? To tylko niektóre z pytań zadawanych przez bohaterów bajek Klaudii Giese-Szczap – psychologa z wieloletnim doświadczeniem w terapii dzieci i młodzieży. „Bać się czy nie bać?” to zbiór kilkunastu opowieści terapeutycznych, napisanych z myślą o dzieciach, przeżywających rozmaite trudności. Bajkowy świat jest przedstawiony z dziecięcej perspektywy. Bohaterami opowieści są dzieci, a czasem zwierzęta, które uczestniczą w sytuacjach, mogących wzbudzać w nich lęk. Poprzez identyfikację z bohaterami bajek dziecko może nauczyć się rozpoznawać swoje emocje i poradzić sobie ze strachem lub z niepokojem. Bajki przeznaczone są dla dzieci w wieku od pięciu do dwunastu lat, lecz mogą z nich korzystać również dzieci starsze, a nawet dorośli, gdyż dotykają one wielu ważnych spraw. Poruszają problem rozmaitych lęków, trudności, pokazują, jak można sobie z nimi radzić. -27% Bank Spółdzielczy 3/589, lipiec-wrzesień 2018 Co powinniśmy wiedzieć o rozwiązaniach blockchainowych, o sposobach na bezpieczne transakcje i zagrożeniach, które niosą nowe technologie? Jak konstruować umowy, by były zrozumiałe dla klientów? Jak używać mediów społecznościowych? Czym jest fake news? Po raz kolejny oddaję w Państwa ręce kwartalnik „Bank Spółdzielczy”. Ten numer stanowi kontynuację ważnych tematów poruszonych w poprzednim magazynie, a w szczególności nowych wyzwań technologicznych, z którymi mierzą się dziś Banki Spółdzielcze. Stoimy w obliczu problemów trwałego nośnika, kryptowalut, rozwiązań chmurowych, bezpieczeństwa danych… Polecam zatem rozmowę z prof. Małgorzatą Zaleską, dyrektorem Instytutu Bankowości SGH w Warszawie na temat technologii blockchain. Zdaniem specjalistki, będzie ona miała znaczący wpływ na rozwój bankowości komercyjnej i spółdzielczej. Aby nie ograniczać się do polskiego podwórka, warto zwrócić uwagę na artykuł pt. „Ewolucja banków spółdzielczych w Finlandii” autorstwa dr. hab. Eugeniusza Gostomskiego z Uniwersytetu Gdańskiego: „Finlandia na tle innych krajów europejskich cechuje się bardzo wysokim udziałem banków spółdzielczych w systemie bankowym kraju – przypada na nie ponad 40% wszystkich depozytów i kredytów od podmiotów niefinansowych”. Zobaczmy więc – jak radzą sobie na wolnym rynku skandynawskie banki spółdzielcze i które z rozwiązań warto przyjąć w Polsce. Jednym z nich może być uproszczenie języka komunikacji z klientami, którzy narzekają na trudności ze zrozumieniem sformułowań zawartych w umowach kredytowych. To chyba powszechny grzech polskiej bankowości… Krytyczne spojrzenie na język umów z klientami prezentuje dr hab. Jarosław Liberek z UAM w swoim artykule pt. „Kłopoty z zasadą prostej komunikacji”. Liberek zaczyna od przewrotnego pytania: „Czy można pogodzić ludzi zmierzających w odmiennych kierunkach?" W tym samym wątku interesująca rozmowa na podobny temat z wybitnym językoznawcą, prof. Jerzym Bralczykiem. Tak jak w poprzednim numerze, znajdą Państwo na naszych łamach teksty dotyczące spraw najważniejszych dla sektora bankowości spółdzielczej. Chcemy nie tylko integrować środowisko i być wspólnym głosem bankowej spółdzielczości. Naszym celem jest także prezentacja najciekawszych inicjatyw i trendów w rozwoju Banków Spółdzielczych. Jedną z nich są seminaria przeznaczone dla prezesów Banków Spółdzielczych, którzy od niedawna pełnią swoje obowiązki. Menadżerowie otrzymują niezbędną wiedzę przydatną do zarządzania bankami. Nie bez przyczyny jednym z wiodących tematów magazynu stała się rozmowa z młodą kadrą zarządzającą Bankiem Spółdzielczym Pojezierza Międzychodzko-Sierakowskiego w Sierakowie. „Jesteśmy jednym zespołem” – mówią o sobie i warto ten wywiad zapamiętać – będziemy śledzili ich losy! W czasach ciągle rosnącej siły mediów społecznościowych, każdy z nas może stać się ofiarą pomówień, kłamstw i fake newsów w Internecie. Często hejt uderza nie tylko w poszczególne osoby, ale też w konkretne marki, firmy lub produkty. Gdy już do niego dojdzie, działania trzeba podejmować szybko – dlatego tak ważne jest wcześniejsze przygotowanie struktur bankowych do sytuacji kryzysowych. O fake newsach, i nie tylko, pisze w swoim artykule „Siła dezinformacji” Sebastian Bykowski – dyrektor generalny PRESSSERVICE Monitoring Mediów: „Z celowym rozpowszechnianiem fałszywych informacji mamy do czynienia w różnych dziedzinach życia, coraz częściej w nauce, biznesie, a przede wszystkim w polityce”. W tym numerze znajdą też Państwo eksperckie materiały poświęcone specyfice komunikacji banków w mediach społecznościowych. -22% Bezpieczeństwo w perspektywie następnych pokoleń – zdrowe życie, dorastanie i starzenie się Problematyka bezpieczeństwa zdrowotnego coraz szerzej pojawia się we współczesnej literaturze naukowej oraz popularnonaukowej jak również staje się przedmiotem zainteresowania osób, decydujących o kształcie polityki państwa i ekspertów z zakresu zdrowia publicznego. Może to świadczyć o wzrastającej świadomości na temat roli promocji zdrowia, profilaktyki chorób czy też edukacji zdrowotnej w społeczeństwie, zarówno naszego kraju jak również innych państw europejskich. Zgodnie z definicją, zawartą w Konstytucji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), zdrowie to całkowity dobrostan fizyczny, umysłowy i społeczny, a nie jedynie brak choroby lub kalectwa. Poziom dobrostanu jest wyznacznikiem postępu i rozwoju społecznego. Można go analizować w oparciu o takie zmienne jak przeciętne trwanie życia, umieralność, przyczyny zgonów, czynniki ryzyka, obciążenie chorobami i wiele innych. Należy mieć jednocześnie na uwadze różnice poziomu dobrostanu w rozumieniu definicji WHO, jakie występują w poszczególnych populacjach oraz krajach. Analizując tę problematykę w ramach Europejskiego Regionu WHO, obejmującego 53 kraje i około 900 mln osób, warto wspomnieć, że średnia długość życia w okresie 1990-2010 r. zwiększyła się o 5 lat, przy czym w poszczególnych krajach w roku 2010 wynosiła od 68,7 do 82,2 lat, co stanowi różnicę aż 13,5 lat. Rozbieżności te pogłębiają się przy podziale według płci lub podregionów Europejskiego Regionu WHO. Duże zróżnicowanie w poszczególnych grupach krajów widoczne jest w aspekcie umieralności, jednakże budujący jest fakt, że od roku 1990 stale zmniejsza się umieralność dzieci we wszystkich krajach europejskich, należących do Światowej Organizacji Zdrowia. Na trendy umieralności wpływa niewątpliwie starzenie się społeczeństwa Europy, przy czym w grupie wieku powyżej 65 lat umieralność spadła w okresie 1980-2010 r. o 25%. Najczęstsze przyczyny zgonów na początku XXI wieku to choroby układu krążenia, nowotwory, a w dalszej kolejności przyczyny zewnętrzne w postaci urazów lub Poza opisanymi wyżej, niektórymi zaledwie trendami, obrazującymi stan zdrowia mieszkańców Europy, należy pamiętać o podstawowych przyczynach chorób, w tym głównie czynnikach ryzyka (m. in. palenie tytoniu, szkodliwe spożycie alkoholu) oraz czynnikach społecznych i ekonomicznych (zwłaszcza brak dostępu ludności do efektywnych usług zdrowotnych, z powodu zamożności, płci czy statusu zawodowego). Ich analiza i rozumienie jest istotne w procesie kształtowania polityki zdrowotnej, funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej czy też opracowywania programów z zakresu profilaktyki chorób. Jest to bezcenne źródło wiedzy, wskazujące obszary interwencji, takie jak aktywność fizyczna, żywienie, zmniejszenie spożycia substancji psychoaktywnych i wiele innych. -10% Biospołeczne uwarunkowania uczestnictwa w kulturze fizycznej i zdrowotnej osób w różnym wieku Prezentowana publikacja dotyczy uniwersalnych zagadnień wartości kultury fizycznej w procesie kształcenia i wychowania, pedagogicznych i historycznych przejawów idei olimpijskiej, współczesnych problemów promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej, a także zdrowotnych uwarunkowań aktywności ruchowej. Autorzy - specjaliści z zakresu pedagogiki, nauk medycznych i nauk o kulturze fizycznej - podejmują problematykę związaną z pozytywnym wpływem ruchu na ludzki organizm w różnych okresach życia: począwszy od wczesnego dzieciństwa, poprzez życie dorosłe, aż po starość. -10% Cechy indywidualne i czynniki środowiskowe a autonomia uczenia się Książka „Cechy indywidualne i czynniki środowiskowe a autonomia uczenia się" skierowana jest do nauczycieli, badaczy oraz wszystkich osób zainteresowanych samodzielnym uczeniem się. W projektowaniu badań i redagowaniu pracy korzystano z aktualnych teorii wykorzystywanych w psychologii i dydaktyce. W pracy uwzględniono potrzeby praktyki, zwłaszcza w zakresie diagnozowania poziomu autonomii w uczeniu się. W publikacji omówiono zagadnienie autonomii w uczeniu się oraz jej uwarunkowania. Przedstawiono pojęcia autonomii, autonomii uczenia się, samoregulacji, metapoznania oraz strategii uczenia się. Dokonano przeglądu wybranych z literatury badań związków płci, wieku, temperamentu oraz wspomagania autonomii przez środowisko rodzinne i szkolne z autonomią oraz autonomią uczenia się. Zamieszczono także propozycję klasyfikacji sposobów, które nauczyciele mogą wykorzystać, by wspierać rozwój autonomii swoich uczniów w nabywaniu wiedzy i umiejętności. W części książki prezentującej badania własne, opisano stworzone dla potrzeb badań narzędzie do pomiaru poczucia trudności autonomicznego uczenia się. Zaprezentowano również wyniki weryfikacji modelu tłumaczącego trudność odczuwaną podczas samodzielnego nabywania wiedzy i umiejętności. W modelu uwzględniono cechy temperamentu, wsparcie środowiska szkolnego i rodzinnego, poziom, w jakim osoba preferuje wspieranie jej samodzielności w uczeniu się, jej autonomię ogólną, motywację oraz poczucie własnej skuteczności. Uzyskane wyniki badań skrótowo i przystępnie podsumowano. Treść pracy stwarza osobom pracującym w edukacji okazję do pogłębienia własnej wiedzy na temat możliwości stymulowania autonomii młodych ludzi. Przedstawiony w pracy autorski kwestionariusz umożliwia zarówno diagnozę potrzeb uczniów dotyczących wspierania ich w samodzielnym nabywaniu wiedzy i umiejętności, jak i przeprowadzenie badań związków i uwarunkowań trudności samodzielnego uczenia się.