Opis wyglądu Tadeusza [622], Flirt Telimeny z Tadeuszem i pierwsza rozmowa [650], Opis kłótni Asesora z Rejentem [682], Opis Rejenta [690], Opis Asesora [730], Przemowa Wojskiego o polowaniach [789], Opis pracy Sędziego [848], Wieści Legionisty o Napoleonie dochodzące z Księstwa Warszawskiego [923],
Sam pan Tadeusz został w armii adiutantem, Regent — pisarzem, Sędzia — zboża liwerantem, Hrabia dowodzi nowych ułanów szwadronem; Wszystko się pociągnęło za Napoleonem, Poszło w marsz W domu smętne wzdychają małżonki Pani Tadeuszowa odmawia koronki, Nowenny; Telimena klnie domową ciszę,
Bigos ginął "jak kamfora" po ataku głodnych myśliwych - co wystawia mu najlepsze świadectwo. Poeta próbował bigosu przygotowanego w domu Szymanowskich przez niewidomą kucharkę, siostrę słynnej pianistki Marii. Pani ta była mistrzynią potraw z kiszonej kapusty. Może właśnie wspomnienie tamtego bigosu uwiecznił w narodowej epopei?
Mężczyźni zazwyczaj zażywali po posiłkach tabaki, a wspólne kichanie i częstowanie się wyrażało szlachecki szacunek. Jedynie przy śniadaniu rezygnowano z zasiadania przy stołach. W Soplicowie szanuje się przybyszów, którzy doświadczają staropolskiej gościnności.
Przygotowanie 1 Dzień przed przygotowaniem bigosu zalej suszone grzyby wodą i odstaw do namoczenia. Cebulę obierz i posiekaj. Boczek także pokrój w drobną kostkę. W bardzo dużym garnku rozpuść masło. Dodaj cebulę i podsmaż ją do zeszklenia. Posyp ją zmiażdżonymi owocami jałowca i kminkiem. Następnie przełóż do garnka boczek i posyp go cukrem.
Opis przyrody w „Panu Tadeuszu" Poleca: 90/100 % użytkowników, liczba głosów: 1451 Przyroda w Panu Tadeuszu stanowi integralną część świata przedstawionego. Mickiewicz już w pierwszych słowach dzieła podkreśla wyjątkowość nadniemeńskiego krajobrazu, który jest dla niego wspomnieniem ojczyzny, przechowywanym w sercu przez wiele lat.
Zręczne użycie tabakiery zwraca dyskusje na właściwą drogę. — Matecznik. — Niedźwiedź. — Niebezpieczeństwo Tadeusza i Hrabiego. — Trzy strzały. — Spór Sagalasówki z Sanguszkówką rozstrzygniony na stronę jednorurki Horeszkowskiej. — Bigos. — Wojskiego powieść o pojedynku Dowejki z Domejką, przerwana szczuciem kota.
Jest bigos, bo siê z jarzyn dobrych sztucznie składa. Bierze się doñ siekana, kwaszona kapusta, Która, wedle przysłowia, sama idzie w usta; Zamkniêta w kotle, łonem wilgotnem okrywa Wyszukanego cząstki najlepsze miêsiwa; I praży siê, aż ogieñ wszystkie z niej wycioenie Soki żywne, a¿ z brzegów naczynia war pryśnie I powietrze
.
